Wilt u ook úw vakantieverhaal op de site van TravelPoort? Kijk dan bij Reisverhalen
Vanaf 13 november 2006 zijn wij 3 weken door Gambia getrokken. We hebben het programma van de Special voor Birdwatchers gevolgd en waren zeer gelukkig met onze enthousiaste gids Laibo Manneh. In totaal hebben we 279 verschillende vogels gezien. Maar dat niet alleen, door onze rondreis hebben ook een hele goede indruk gekregen van het mooie land en leuke ontmoetingen gehad met de bevolking. Ook onze laatste week op Jinack Island is ons zeer goed bevallen.
Alles was prima geregeld door TravelPoort, dit is een echte aanrader voor vogelaars en reizigers die het echte Gambia willen zien.
Bijgaand een dag uit ons reisverslag om de sfeer te proeven.
Wil je meer informatie, je kunt Laibo bereiken op: LaiboManneh@yahoo.co.uk en je kunt ons bereiken op BerElsHeijman@hetnet.nl
Berry en Els Heijman, Schipborg
Maandag 20 november 2006
We rijden het Kiang West park in, via kleine dorpjes. Bij één stoppen we even. Daar liggen midden in het dorp nog enkele kanonnen uit de tijd van de Britse overheersing, bijna voor oud vuil onder de silk cotton tree. Dit is een gigantisch boom met brede plankwortels. Langs de stam groeit een wilde komkommer. We lopen het bos in over een bospad.
Tijdens ons lopen ritselt het van de afgevallen droge bladeren. We komen bij enkele moddervlaktes aan waar veel reigers foerageren. Een groepje pelicanen zitten verderop in een boom. We zien een zwarte reiger in de karakteristieke paraplu houding naar voedsel zoeken. We drinken (onze eigen) koffie bij een groepje vissers. Ze hebben en bak vol visjes gevangen en 2 kleine meervallen. Het vuurtje is al aangemaakt om er straks een paar te verschalken. We zien aan de overkant van de rivier een wit stipje in de bomen aan de waterkant, dit is de African Fish Eagle.
We rijden terug door de velden met hoge vegetatie van grassen en hebben erg veel geluk. Laibo ontdekt vlak voor ons in een grote boom de Abyssinian Ground Hornbill, man en vrouw. Die twee laten zich een tijdje goed bekijken en vliegen dan op magistrale wijze weg. Wat een geluk hebben we. Verderop rijden we door een kudde koeien. Eén daarvan is beladen met een groep Yellow Billed Oxpecker, die heeft zeker veel teken op de huid. De Grasshopper Buzzard is hier ook goed vertegenwoordigd.
Van 1 tot 4 houden we siësta in het park in de buurt van wat verlaten park faciliteiten. We nemen plaats in de schaduw van een lage rieten hut, dit is de ontmoetingsplek van de plaatselijk mannelijke bevolking en de plek waar zij siësta houden. Ze schikken wat in. Zij drinken hun china green tea en ook Laibo heeft dit bij zich. Modu maakt het klaar, in een klein theepotje kookt hij water op een stoof met wat kooltjes. De groene thee gaat in de pot met daarbij heel veel rietsuiker en een beetje vanille suiker. Zo wordt het geheel flink doorgekookt en na een half uur kan de eerste attaje uitgegoten worden in 2 kleine glaasjes. Om de thee te laten afkoelen wordt het dertig keer of meer overgegoten en daarna wordt het pas gedronken worden. Daarna herhaalt de ceremonie zich. Het derde kooksel is minder bitter maar nog steeds erg zoet. De thee wordt uitgedeeld, eerst zijn gasten aan de beurt, daarna de rest van het gezelschap. Wij drinken mee in de derde ronde.
De mannen wassen hun handen en voeten ter voorbereiding op het middaggebed. Er staat een bouwvallig gebouwtje even verderop, dit is het plaatselijke gebedshuis. Al snel horen we gebrom en het zingend opdreunen van gebeden. Daarna eten ze hun stokbrood (tapalappa geheten) met meegebracht smakworst, dit wordt al smakelijk opgepeuzeld door het gezelschap. Eén van de mannen raspt een kolanoot en kauwt er op. Sommigen doen een dutje op een houten vlonder achter de bankjes. Al met al voor ons een prachtig kijk op een alledaags tafereel.
Maar de rust wordt verstoord, want plotseling trekt er een groep White Crested Helmet Shrikes langs. Ze zien er net zo vreemd uit als in het vogelboek: een gekuifde kop met een groot oog. Erg leuk.
Na de siësta wandelen we naar een waterput in de buurt, daar wemelt het van de kleine vogeltjes die op dit tijdstip drinken en baden. We zien de Red Winged Pytilia, een vrij lastige soort om te vinden volgens Laibo, wij vinden alles best en prachtig. We hebben Modu en Mr. B. ook al 2 Nederlandse woorden geleerd: prachtig en schitterend.
We bezoeken nog een ander gebied en gaan daarna terug. Even lekker zwemmen en van de laatste zon genieten.
